در وصف زنده یاد کیومرث صادقی

<<کیومرث >>ای کبک خوش صدای لرستان،انگاه که نغمه دلنواز تو در یافته و سفید کوه پیچید و تمام دشت چگنی و لرستان را در نوردید و دل پیرو و جوان لر را تسخیر کرد،بشارت داد که <<رضا سقایی>>هنوز زنده است بشارت داد که لرها خالق و حافظ هنر و موسیقی این سرزمین هستند چنانچه وقتی <<شاه میرزا>> و <<رحم خدا نوری شاد>> بدرود حیات گفتند راد مرد جوانی بنام <<احسان عبدی پور>> پرچم سورنای ایران را در سراسر ایران و فراسوی مرزاها برفراشت.کیومرث جان ای نابغه ی ناشناخته اواز لرستان و ای گل ناشکفته و پرپر شده قوم لر،باورم نمی شد که رضایی ها و سالم ها و دیگر هنرمندان در نبودت چمریونه بنوازند و اشتیانی که باید همنوار با تو اواز میخواند در سوگ تو ناله سردهد و اشک بریزد و <<سبزعلی>> و <<بردیا>> اندوه صدایشان را در نبود تو زمزمه کنند و <<عابد میرازییان>> خوش ذوق بجای شعرهای دلنواز و عاشقانه اش غمنامه در نبود تو بسراید.کیومرث جان در این مدت کوتاه چه کردی که این چنین اندوه بزرگی بر این خاک قهرمان پرور استان لرستان سایه افکند و همه به پاسداشت تو گریستند.کاش میدانستی چقدر دوستدار داری.حیف کیومرث عزیز حیف که تو و هزاران کیومرث دلاور به هزاران دلیل باید اینگونه غریبانه بروید.آری پس از مرگ تو باید درسی از امدن و رفتن و چگونه رفتنت در این سرزمین غنی و توانمند مورد تحلیل قرار گیرد تا فرداها شاهد اینگونه رفتن های غم انگیز نباشیم.کیومرث بخاطر این همه هنر دوست تکرار شو تکرار شو .

من و همه ی دوستان در سوگ تو غمگینیم:

وری إ کوگ اسبیکو بوهو سیم

سیقه دنگت د شو تا سو بوهو سیم

بوهو تا ای دلم آروم به ییره

اجل چی قوش تونن نوکوم نه ییره